Selamların en güzeli olan Allah’ın selamıyla selamlıyorum,şuanda bin bir yeisle yıkanan düşüncelerimin ürettiği satırların barındığı dudakları, yine selamlıyorum yorgun gözlerin umursamaz süzüşlerini... Bilemiyorum bu kaçıncı satırdır gözlerinde odaklaşan... Belki şu ana kadar hiçbir satır sana heyecan vermedi, belki bir çoğu anlamsız geldi, masal diyarında unuttun belki de ümit etmeyi...  Nasıl ki daha evvelden okuduklarının, bir çoğunu hatırlamıyorsan, emin ol ki bunu da hatırlamayacaksın, belki de biraz sonra gözlerindeki hala çözemediğin ve bir ömür boyu anlayamayacağın, bakışlarının rehavetini gideren perde seni bu satırlardan alıkoyacak ve gerçek zannettiğin renkli dünyaya bırakacaksın kendini... Belki de bu satırlar gözlerinle asla buluşamayacak, ama şuna inan eğer ki, şu an dudaklarında ağır ağır harflerim aralanıyorsa tahmin edemeyeceğin kadar mutluyum. Sadece ben değil HİCRAN’a gönül veren, seninle buluşmasını sağlayan ve bahtınızı bahtı yapmaya söz veren gönüldaşlarım da mutlu.     Sormayacağım kahroluyor musun? diye. Zira bu hiçbir şeyi değiştirmez.