Hicrandergisi - Razı Değilim

Yarım Kalan Dua
Adem KORKMAZ

İstatistikler

Aktif Ziyaretci	177
Dünkü En Fazla	541
Haftalık	2116
Aylık	9825
Toplam	311995

Oyunlar(yeni)

Arabalar (33 kez oynandı)

Kahramanımızı çekici ile kurtarmaya ne dersiniz? Mouse ile b...

Elmas Topla (45 kez oynandı)

Yön tuşlarını kullanarak elmasları toplayın.

Ralli (37 kez oynandı)

Arabanızı, rengini ve pisti seçin. Yön tuşlarıyla arabanızı ...

Matrix ve Neo (31 kez oynandı)

Kılıcınızı ve silahınızı kullanarak düşmanları öldürün.

Apache (45 kez oynandı)

Bu üstün helikopterle karşınıza çıkan hedefleri yok edin.

Space Invaders (16 kez oynandı)

Bu oyun bir klasik, oynamayanlardan mısınız yoksa?

Ofiste Aşk (52 kez oynandı)

Patron telefonla görüşürken, arkadaşınızla ilgilenin. Mouse ...

Avea Penaltı (118 kez oynandı)

Penaltıları atmak için sağdan ayarları yapın ve vurun.

Üyeler: 1274
Haberler: 494
Web Bağlantıları:
Ziyaretçiler: 690369

Yenilendik
Sitemizi Yeniledik. Kayıt olarak yazı gönderebilir Buradan Ana Sayfaya geçebilirsiniz.

Razı Değilim

Cumartesi, 24 Mart 2007

Yazı Index
Razı Değilim
Sayfa 2

Sayfa 1 Toplam: 2

M.Nihat MALKOÇ

Razı Değilim

http://i46.photobucket.com/albums/f130/dogangunes/429F.jpg

Yaşı ilerlemiş olmasına rağmen öteki tarafta bezi yoktu hiç. Gece gündüz demeden servetini artırmakla meşgul oluyordu. Karun kadar varlıklı olmasına rağmen hayırhasenat işlerinde adı geçmiyordu. Cimriliğiyle nam salmıştı etrafa.Allah bir kız evlât vermişti ona. Büyük bir iştiyakla erkek evlât istemesine rağmen bu dileği olmamıştı işte.Yabancı okullarda okutmuştu biricik kızını. Gözü gibi sakınıyordu onu. Fakat her geçen gün bize biraz daha yabancılaşıyordu. Giyimi, kuşamı, aksanı bize benzemiyordu hiç. Yurt dışında okumak ve yaşamak onu çok farklılaştırmıştı. Son zamanlarda ecnebi bir oğlan takmıştı koluna. Gündelik gönül ilişkisi yaşıyorlardı anlaşılan. Eli sıkı baba, yaban ellerde okuyan kızına para pompalıyordu sürekli. Bu kadar paranın nereye gittiğini de sormuyordu kızına.

İdeal baba rolleri oynuyordu kendince.Baba kızına karşı ne kadar cömertse fakir fukaraya, garip gurebaya karşı da eli o derece sıkıydı. Zenginliğini bilip kapısına gelenlere Çalışın, Allah versin
deyip onları eli boş gönderiyordu. Kendisinden aşağıdakilere hor ve hakir
gözlerle bakıyordu. Akşamları bir kadeh atmadan yatmazdı. Hayatın gayesi
çalışmak ve kazanmaktan ibaretti onun için.
Kendisi ne kadar dine lâkaytsa alt komşusu da o derece mütedeyyindi. Bu yüzden
hiç anlaşamıyorlardı. Birbirinin iç dünyalarını bildikleri için yıldızları
barışmıyordu. Biri düzenli bir hayat sürüyor, öbürü gününü gün ediyordu.
Zengin adamın göbeği öne fırlamıştı. İçki hem fizikî, hem de ruhî yapısını çok
değiştirmişti. Konuşurken içki kokan nefesini karşısındakilere değdiriyordu.
Ramazanların manevî iklimi ona tesir etmiyordu. Alt komşusu Kuran okumaya
başladığında müzikçalarının sesini daha da yükseltiyordu. Sanki ilâhî mesajı ve
sesi bastırmaya çalışıyordu. Ne kadar da basit düşünceliydi. Onun bu hâli,
cehennem ateşini üfleyerek söndüreceğini sanan ahmağın durumundan farksızdı. Ama
basireti bağlanmıştı bir kere.
Günde beş vakit semaya yükselen ezan sesleri onun için bir şey ifade etmiyordu.
İlâhî çağrıya kulaklarını tıkamıştı bir kere. Ezandan rahatsız oluyordu aynı
zamanda. Hatta bu kutsi çağrıyı duymamak için televizyonunu veya radyosunu
açıyordu bazen. Allahı ve hesap gününü hatırlatan her şeyden şiddetle
kaçıyordu. İçkiye düşkünlüğünün sebebi de buydu zaten. Mutlak hakikatleri
unutmak yahut ertelemek!...
Oysa unutmak neyi hallederdi ki!...Yaşlılık alâmetleri dört taraftan sökün
vermişti. Yaşlandıkça huysuzlukları ve huzursuzlukları da artıyordu. Kırk yıllık
eşi de, bu kart adamın huysuzluklarına dayanamaz olmuştu. Kızının yanına gitmeye
karar vermişti bu sıkıcı ortamdan kurtulmak için. Fakat kızı da bataktaydı.
Kumar belâsına tutulmuştu bir kere. Poker masalarında sabahlıyordu. Uçan kuşa
borcu vardı yaban ellerde. Nitekim her geçen gün babasından daha yüklü
miktarlarda para ister olmuştu. Kumar batağına saplanınca eski dostuyla da
yolları ayrılmıştı. Artık her hafta başka birisiyle görülüyordu.
Rakamlar yükselince baba da durumu öğrendi. Çok sevdiği kızını bu bataktan
kurtarmak için neyi var, neyi yok sattı. Hayır işlerine kapanan kapılar kumar
borçlarının ödenmesi için ardına kadar açılmıştı. Aile hem madden, hem de manen
tükenmişliği yaşıyordu. Adam romatizmalarının azması yüzünden yürüyemez olmuştu.
Elinde avucunda da fazla bir şeyi kalmamıştı. Nesi varsa batağa gitmişti.
Her geçen gün çöküyordu. Nihayet Mayıs ayının18inde; dünyadayken unutmaya ve
yok farzetmeye çalıştığı Rabbine giderken arkasında dağılmış bir aile, iflas
etmiş bir şirket, sokaklara düşmüş yarı aşüfte bir kız, acılı ve zavallı bir eş
bırakmıştı.
Mayısın 19unda Türkiye bayram ederken, sağlığında hiç uğramadığı ve ruhunun
ısınmadığı cami minarelerinden salâsı veriliyordu onun. Salâyla halk türküleri
birbirine karışmıştı. Zira öğrenciler bayram şarkıları eşliğinde tören alanına
gidiyorlardı. Sanki dünya böyle ruhsuz ve merhametsiz birisinden kurtulduğu için
bayram ediyordu. Hoparlörlerden çalınan müzik, salâ sesini bastırıyordu. Tıpkı
sağlığında ezan ve Kuran okunurken kendisinin çaldığı müziğin bu ilâhi sesleri
bastırdığı gibi& Etme bulma dünyasıydı bu dünya. Bir kez daha bu yüzünü
göstermişti basiret sahiplerine& Fakat yine anlayan anlıyordu bu kutlu mesajı&
Körler çarşısında aynanın ne anlamı ve önemi olabilirdi ki!...
Güneşin tam tepede olduğu bir öğlen vaktinde, sağlığında yolunun kesişmediği,
kendisine göre çok yabancı bir mekânda sere serpe uzanmıştı. Fakat bu sefer
altında Egenin sıcak kumları değil, musallanın buz gibi soğuk taşları vardı.
Kim bilir kendini ne kadar da yabancı hissediyordu bu yerde. O da camiye
gelmişti ömrünün ahirinde. Fakat bu gönülsüz bir gelişti. Daha doğrusu çıkmış
olduğu uzun ahiret yolculuğunun ilk ayağıydı.
Öğle namazı için orada bulunan az sayıdaki insan, bu yabancı ölünün cenaze
namazını kılmak için saf tutmuşlardı. Ona helâllik veriyorlardı; onun
Müslümanlığına şahitlik ediyorlardı. Oysa hiçbiri tanımıyordu bu fani yolcuyu.
Ne kadar da kolaydır tanımadığımız bir insan hakkında hüküm vermek&.Bir o kadar
da yanlış!...
Tam bu esnada tiz bir ses üste çıkarak rutin merasimi bölüyordu. Bu sesin
sahibi, onun alt komşusundan başkası değildi. Onun mümin ve muvahhit olduğuna
şahitlik etmiyorum. Hakkımı da helâl etmiyorum. diyen gönlü yaralı komşunun
sesi, semada yankılanıyordu sanki. Cemaattekiler sesin geldiği yere bakınca;
boyu sesinden kat kat küçük olan, beyaz takkeli, nur yüzlü adamı gördü. Gerçek
şahitlik onunkisiydi. Ötekiler lâfın gelişi şahitlik ediyorlardı. Bunların
şahitliği mevtanın günah galerisini paklamıyordu.
Komşusundan helâllik alamamasına rağmen toprak yine de bu günahkâr kulu bağrına
basmıştı. Bütün kirleri ve günahları örten sadık dostumuz kara toprak, onun
naçiz vücudunu da örttü şüphesiz. Fakat hesap ertelenmedi. Kötü kulun dünyada
yaptığı fenalıklar yanına kalmadı, iyi kulun hayırları da zayi olmadı. Nitekim
Yüce Rabbimiz kıyameti anlatırken bu hususta şöyle buyuruyor: Artık kim zerre
ağırlığınca hayır işlerse, onu görür. Artık kim zerre ağırlığınca bir şer
(kötülük) işlerse, onu görür.(Zilzal S. 78. Ayetler). Ne mutlu o büyük günde
amel defteri sağdan verilenlere!...

Favori olarak ekle (55) | Görüntüleme sayısı: 1461

Yorumlar (11)

	1. 24-03-2007 22:23
	Çok duygulandım Artık kim zerre ağırlığınca hayır işlerse, onu görür. Artık kim zerre ağırlığınca bir şer (kötülük) işlerse, onu görür.(Zilzal S. 78. Ayetler). Ne mutlu o büyük günde amel defteri sağdan verilenlere!... Diyecek başka bir şey yok tşkler Nihat bey. Misafir

Asuman

	2. 01-11-2008 17:26
	Comment 01 1826 http://klsas.warszawa.pl your site is so great! Misafir