Hicran Dergisi

Bu yazıyı ahiret gününe inanmayan bir arkadaşımı ikna etmek için yazmıştım.Ona verdiğim bu örnek nihayet  ikna etti..
İnsanoğlu ne kadar da kibirli ve yalancı.
Ölümün hak olduğunu bilir gereği gibi yaşamaz.
Bunun yanında birde inanmayanlar var.Tabi inandığını söyleyip sürekli şüphelenen “ahiret” diye bahsedilen hesap gününe bir türlü inanmak istemeyen insanlar var!Hatta milyonlarca hayat..Bu örnekle belki birilerini ikna edebiliriz.

-Bir Dünya düşünelim,evet aynen bizim Dünyamız gibi bir Dünya!
Bu örneğini  vereceğim Dünya bizim şuanda Dünyamız üzerinde bulunan kutuplara çok benzer bilirsiniz 6 ay gündüz 6 ayda gece yaşanan bölge,tek farkı gündüzün olmadığı...

Yıllar  oldu…Şiirlerle haşir neşir olmak farklı bir tat.Çıktığım bu uzun yol bitecek gibi görünmüyor.Kendimi tanımaya başladığım andan bu yana adına şiir dedikleri kavramla birlikteyim.Elbette çok zorluklar gördüm.Defalarca yazmaya küstüm,yazdığım şiirleri saymak adedim olmadığı için sayısını soranlara binlerce diyordum.Aslında hiç de öyle değilmiş.hepsi hepsi beş yüz kadar şiir,her yazdığım şiirin ayrı bir öyküsü bulunmakda.Zira şiir yazmadan önce mutlaka öyküsünü yaşamanız gerekiyor.Aksi taktirde gönül alıcı şiirler üretemiyorsunuz.
Şirin yanında roman,makale,hikaye gibi çalışmalara imza attım.

Yarım kalan dua’yı yazmak,üzerinde çalışmak,defalarca...

Murat Göğebakan; Gülpembe Paygamberimiz İçin Yazılmıştı

Yirmi bir nisan cumartesi günü Meltem Radyo’nun özel bir konuğu vardı.Akif Özcan’nın isteği doğrultusunda konuğumuzla paylaştığımız anları kameraya kaydetmek istedik. Bu konuk hepinizin bildiği, konumunu başlangıçtan bu yana hiç değiştirmeyen, özgün olmayı tercih edinen, dürüst kişiliği ve örnek hareketleriyle Murat Göğebakan’dı. Akif’in Radyokolik programına konuk olacaktı. Saatler on altıyı gösterdiğinde Göğebakan küçük bir gecikmeyle gelebilmişti. Sürekli televizyonlardan ve kliplerindeki görüntülerinden çok başka bir Göğebakan’la karşılaştık. Kibir yoktu, tek başına gündelik yaşantısında giydiği...

DENEMELER...
Ne Candan üstün tuttuğum annem! Nede tarifini yapamadığım bir aşkla sevdiğim babam!..Yada hala nasıl bir imtihan
olduklarını çözemediğim geriye kalanlar..

Aslında,belkide herkesin nefret ettiği Dünya! Yada yalnızca benim tiksindiğim Dünya! Adına yaşamak dedikleri hayat!

Ve geriye kalanlar
Bana verdikleri tek şey yalnızlık!Tek dostum veya öyle sandığım yada öyle zannettiğim yaratıcım!!!

Girdabında yok olduğum,isminde hece olduğum,sahteciliğinde harf olduğum,adını koyamadığım!

Benim yalnızlığım!

Kim mutlu acaba! Kim yalnız değil!

Kimin uğrunda öleceği dostları var!!