Hicran Dergisi

Dindar mısın?

İnsanların özellikleri anlatılırken “dindar” şeklinde bir sıfatı hepimiz duymuşuzdur.
‘O dindardır’ denir.
Acaba ne demektir?
Hiç düşündük mü?
Eğer dindar sözü dinine bağlı demekse, diğerleri neye bağlı olacak? Nefsine bağlı veya heva ve hevesine bağlı mı diyeceğiz? Veya dindarlık; müezzinin çağrısına gider, 5 vakit namazını kılar demek oluyorsa... Diğerine ne diyeceğiz? O namaz kılmaz. Ezana kulak asmaz. Ezan ha okunmuş ha okunmamış? Allah ha çağırmış ha çağırmamış umurunda değildir mi diyeceğiz? Veya dindarlık, Allah’ın emir ve yasaklarını yapar demekse.. Diğerleri için ne denecek? O başkalarının sözünü dinler. Ajandasında birinci sırada...

“Lanetlenmiş İblis, Cenab-ı Hakk’a;“Halkı avlayabilmek için kuvvetli bir tuzak isterim! dedi.Hak da ona, altın, gümüş ve at gösterip“Halkı bunlarla cezbedebilirsin” deyince,

İblis;“Bunlar da hoş ama, tuzağa yem olarak daha tesirli bir başka vasıta olsa!” dedi.
Cenab-ı Hakk ona cevheri, altını ve madenleri verip onlarda hikmeti zahir oldu.
Dedi ki;“A mel’un, bu da diğer bir tuzaktır.”
İblis;“Bundan da fazlasını isterim ey Muin!” deyince,
Hakk ona, yağlı ve tatlı şeyleri yiyip içmeyi, kat kat ipek elbiseler giymeyi verdi.
İblis yine dedi ki, “Rabbim, sen medet et, bundan da fazlasını isterim. Ta ki onları iple adamakıllı bağlayayım. Ta ki cesur aşk sarhoşları mertçesine o...

Geçen yıl Mekke’deydim. La İlahe İllallah’ın yaşandığı yerler cennet gibi oluyor. Allah’tan başka ilah yok diyorlar ve bunu da yaşıyorlar.
Bütün işler namaz vakitlerine göre ayarlanıyor. Öyle ya! Bize hem çalışma alanı, hem de çalışmaya güç yetirebilmeyi, aklı, gözü, kulağı, idrakı, hafızayı, elleri, ayakları,...veren Allah namaza çağırırken bize başka ne yapmak düşer ki? Elbette önce namaz kılınacak. Yoksa ajandamızın ilk sırasına başka şeyleri mi koyuyoruz?
(Müddessir Suresi: 38-42. “Herkes kazancına bağlı bir rehindir; Ancak defteri sağdan verilenler böyle değildir; onlar cennettedirler. Suçlulara: “Sizi bu yakıcı ateşe sürükleyen nedir?” diye sorarlar.”...

Hz. Mevlana şöyle bir hikaye anlatır:
“Derler ki Calinus, bu cihana fazla meyil ve rağbetinden dolayı, yarı canlı olarak dahi dünyayı bir katırın kuyruğu altından seyre razıyım! derdi. Çünkü kefesten kediyi yakında görmüş, can kuşu uçamıyordu. Veya bu cihandan başka her şeyi yok görüp yokluktaki haşrı görmedi.
Ana rahmine kaçıp gizlenen cenin gibi olanlar, dışarı çıkmak istemezler. Hakk’ın lütfu onun yüzünü geleceği yere çevirdikçe o yine geri dönüp anasının karnına yerleşir. Der ki, “Eğer ben dışarıya çıkarsam, bir daha bu yeri göremem! Bari buranın bir kapısı olsaydı da, rahm içinde dışarıyı uzaktan görseydim! Veya bir iğne deliği kadar yol olsaydı da...