Hicran Dergisi

 44 can! Hiç acımadan, gözünü kırpmadan, kadın, erkek, çocuk... demeden silahla taramak! Bunun izahı olamaz. Bunu hiçbir biçimde şu veya bu şekilde anlatmak, bu çirkinliğe mazeret üretmek mümkün değil. İnsan şereflidir. Değil öldürmek, ayağına diken batmasına bile gönül razı olmaz. Allah’ın verdiği canı ancak Allah alır. Bunun adına pkk terörü demesek bile bir terördür. Gözü dönmüş caniler; “Kökünü kazımak istedik” diyerek, bir ahlaksızlık, insanlık dışı bir aymazlık örneği vermişlerdir!

 Mesele yalnızca sosyolojik mi? bunun psikolojik boyutu yok mu? Veya tarihsel süreçten gelen bir kin birikimi  var diyemez miyiz? Kız meselesi demek bana göre biraz ucuzculuktur. Tabii uzmanlar konuyu enine boyuna inceleyecek, ilmi bir boyuta yönelteceklerdir. Töre mi? terör mü? Kan davası mı? kız davası mı? intikam mı? katliam mı?..... bir çok soru dolaşıyor kafalarda. Kimine göre töre, kimine göre terör.... toplumsal meselelerde; kan dökmek, huzuru bozmak, korku salmak, insanları birbirine düşman etmek... siz ne derseniz deyin. Bana göre terördür.

Her olumsuzluk, her gözü dönmüşlük, her ahlak dışı uygulamanın adı benim sözlüğümde; terördür. Peki terör nasıl yok edilir? Yok edilebilir mi? teröre kimler prim veriyor? Terörden para kazananlar mı var? Terör elbette yok edilebilir. Ancak bunun için bütün dünya, bütün bir ülke, bütün insanlar el birliği içinde olmalıdır. “Hepiniz topluca Allah’ın ipine sarılın, parçalanıp ayrılmayın” ilkesi açıktır. Siz zannediyor musunuz ki; İslâm’ın ilk emri laf olsun diye gönderildi. Her şeyin başı ve en önemli unsuru eğitimdir.  Eğitim; sadece bedeni eğitmek, kafaları bilgiyle doldurmak değil. Bu, yetmez de zaten.

 Ruhu eğitmek, kalp eğitimi, manevi eğitim... bunlar olmazsa olmaz şarttır. Mana eğitimi+ madde eğitimi= insan.  İlim+ahlak= kamil insan. İnsana; “Eşrefi mahlukat” denmiş. Bu özelliğini nasıl elde edecek? Kur’an reçeteyi veriyor: “İnsan zarardadır. Ancak; iman eden, ameli salih işleyen, Hakk’ı ve sabrı tavsiye edenler hariç.”  “İnsanı en güzel biçimde yarattık. Sonra esfeli safiline yuvarladık.

 Ancak, iman eden, ameli salih işleyenler hariç. Bunlar için bitip tükenmeyen karşılık vardır.”  İnsanın gönlüne inilmezse, kalbi fethedilmezse, gönül kabesi yapılmazsa... ne kadar eğitimden söz edersek edelim boşuna kürek çekmiş oluruz. Manevi eğitim verilmediği için insanlarımız yaratılış özelliğini kaybetmişlerdir. “Emrolunduğun gibi dosdoğru ol” ikazındaki espriyi eğer iyi tahlil edersek, mesele anlaşılır sanırım.

Yine; “Allah’tan geldik, Allah’a gideceğiz” inceliği bize çok şey söylüyor. Hayatımızı Kur’ana göre dizayn etmezsek, yürüyen kur’an, canlı kur’an olmazsak... evimizde Kur’an, süslü kapların içinde evin en yüksek yerinde kapalı durur, biz ona bakarız, o bize bakarsa, okuduğumuz zaman Allah’ın ne dediğini bilmezsek, adeta damarlarımızda dolaşan kan gibi dolaşmaz ve bize hayat vermezse, hem namaz kılar hem de kan davası ve töre diye insanların canına kıyarsak... sonumuz pek hayırlı olmaz.  Eğitim, eğitim, eğitim.... okul yaptırmak, şehirleri, köyleri, belde ve mezraları okullarla doldurmak yetmez.

Tabii ki iyi bir şey. Elbette yerinde bir hareket. Ancak içini doldurmak, okulda tam anlamıyla adam yetiştirmek gerekir. İlim ilerledikçe, ahlak yükselir. Böyle olmalıdır. Ama bakıyoruz ki; eğitim ve okuma yazma zirveye çıktığı halde, ahlak aşağı iniyor!  Öyleyse bunun üzerine eğilmemiz gerekir. (06 MAYIS 2009)

Kazım Öztürk