Hicran Dergisi

Herkes bir ülkede bulunur. Her insanın barındığı, ekmeğini yiyip, suyunu içtiği, havasını teneffüs ettiği bir toprak parçası vardır. Üzerinde bulunduğumuz, nimetlerinden yararlandığımız bu ülkeye herkesin hizmet borcu vardır.

En küçüğünden en büyüğüne, yaşlısından gencine, kadınından erkeğine kadar... eli tutan, gözü gören, ayağı yere basabilen, kafası işleyen, zekası yerinde, mantığı iyi işleyen, güçlü ve kuvvetli olan bütün insanlar mutlaka ülkeye hizmette adım atmak, olumlu bir şeyler yapmak zorundadır.Tarihe baktığımız zaman kahramanların ülke çıkarı ve vatanın kalkınması için gözünü budaktan sakınmadan koştuğunu, elini taş altına soktuğunu görüyoruz. Ülkemi seviyorum. Ama bunu sözle değil gerçekten gönülden ve inanarak söylüyor ve sevgimi eylem haline getirmek istiyorum.

Hatta yapmaya da çalışıyorum . Bunları yaparken hatalara düşüyor, sürçü lisan ediyorum ve ediyoruz. Ama birliği bozmamak, dirliğimize ket vurmamak asıl olan.Öyle bir ülkem olsun ki; siyaseti kirlenmemiş, siyasetçileri ve insanları ülkeyi soyup soğana çevirmek için formüller aramasın. İnsanlar birbirinin sırtına binerek makamlara ulaşmasın, birilerini kullanarak parsaları kapmasın, yalandan, dolandan, iftiradan, adam kayırmadan, samimiyetsizlikten arınmış olsun benim ülkemin insanları.

Öyle bir ülkem olsun ki, herkes, yeşilliğine, zenginliğine, yer altı ve yer üstü kaynaklarının bolluğuna, insanlarının dindarlığına ama dindarlığı siyasete alet etmeyen insanlarına, vakıf adı altında sömürü çarkını işletmeyen, dernek ismi ile insanlara yamukluk yapmayan, fikirlere yasak koymayan, düşünceyi suç saymayan, İmam Hatip Okullarını kapatıp, İlahiyat Fakültelerini sıfırlamayan, baş örtüsüne düşmanca bakmayan, sermayeyi renklere ayırmayan, öz sermayesini yurt dışına kaçırtıp yabancı sermayeye peşkeş çekmeyen insanların ve yöneticilerin bulunduğu herkesin hayran olduğu bir ülke!Öyle bir ülkede yaşamalıyım ki; kimse fikirlerini söylemekten sıkıntıya girmesin, fikri hür, vicdanı hür ve irfanı hür insanlarla dolu olsun, inandığını hiç bir yerde söylemekten çekinmesin, yeter ki ülkenin birliğini, güvenliğini bozucu tavırlara girilmesin.

Askerle sivil arasına buz dağları konmasın, hükümette olanlar yolsuzluk yapmak için formüller geliştirmesin, yolsuzluk yapanlar siyaseten aklanmasın, kimse kimseye çamur atmaya kalkmasın.Ülkemi seviyorum, yeter ki insanları, yetkilileri ve sorumlularında gerçekten bir şeyler yapmanın çabası bulunsun. Parasının değeri korunsun. Yabancı paralar karşısında geçmez olmasın. Hani bir zamanlar :”Gavur parası ile beş para etmez “ denirdi ya, şimdi Türk parası ile beş para etmez deniyor. Türk paramızı bu badireden kurtarmak şartıyla el birliği halinde çalışalım. Fakat yöneticilerimizin samimi bir şekilde Türk paramıza değer kazandırmalarına olan inancımız tam olmalıdır.Özet olarak; hükümete olan güveniyle, yönetimdeki insanların samimiyeti, eşitlik ilkesine aykırı olmayan tutumlara sahip insanların bulunduğu bir ülke isterim. (01 Mayıs 2009)

Kazım Öztürk